ADHD, czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, to według Amerykańskiej Akademii Pediatrii jedno z najczęstszych zaburzeń neurobehawioralnych wieku dziecięcego, które może znacząco wpływać na naukę, samopoczucie i relacje dziecka. Rodzice i nauczyciele często stają przed wyzwaniem, jak pomóc dzieciom z ADHD w codziennym funkcjonowaniu. Jednym z rozwiązań jest stosowanie odpowiednich przypomnień, które pomagają w organizacji dnia. Łatwo jednak przesadzić: kolejne dźwięki i wyskakujące komunikaty z telefonu szybko stają się szumem, który dziecko uczy się ignorować – albo który dodatkowo je rozprasza.
Dlatego zamiast bombardować dziecko serią dźwiękowych alertów, warto skupić się na budowaniu rutyn: stały harmonogram z jasno określonymi zadaniami może służyć lepiej niż nagłe i liczne przypomnienia – to nasza porada, nie wynik badań. Wytyczne AAP z 2019 r. o powiadomieniach w telefonie nie mówią; jako podstawę pomocy wymieniają oddziaływania behawioralne prowadzone przez rodziców (trening rodzicielski) i w klasie. Plan leczenia, w tym ewentualne leki, zawsze ustala lekarz. Przydatne mogą być wizualne pomoce, takie jak plakaty z planem dnia, które dziecko może samo uzupełniać i sprawdzać.
Rutyny warto uzgodnić także ze szkołą – wytyczne AAP mocno zalecają oddziaływania behawioralne realizowane razem z rodziną i szkołą. Jeśli przypomnienia w telefonie są potrzebne, niech będzie ich kilka, o stałych porach, z jednym konkretnym zadaniem w treści (np. „spakuj strój na WF”), a nie kilkanaście dziennie.
Warto zabezpieczyć dziecko przed nadmiarem bodźców. Ograniczenie ilości powiadomień nie oznacza braku wsparcia. Zamiast tego, priorytetem powinno być stworzenie spokojnego środowiska, które nie przestymuluje dziecka. W praktyce pomaga przegląd telefonu razem z dzieckiem: wyłączcie powiadomienia z gier i mediów społecznościowych, zostawcie te od bliskich i ze szkoły, a wieczorem włączcie tryb nocny – jak go ustawić, piszemy w tekście o higienie snu i trybie nocnym. Orientacyjne granice czasu przed ekranem znajdziesz w tekście o czasie ekranowym według wieku.
Warto pamiętać, że każde dziecko jest inne, a dostosowanie środowiska powinno być indywidualne. Pomocne może być skonsultowanie się z pedagogiem czy psychologiem dziecięcym, którzy pomogą stworzyć plan działania dopasowany do potrzeb dziecka i rodziny.
Źródła
- Wolraich M.L. i in., American Academy of Pediatrics, „Clinical Practice Guideline for the Diagnosis, Evaluation, and Treatment of Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder in Children and Adolescents”, Pediatrics 2019;144(4):e20192528 (po angielsku) – ADHD jedno z najczęstszych zaburzeń; KAS 5a–5b: trening rodzicielski i oddziaływania w klasie