Wychowanie dziecka to nie lada wyzwanie, zwłaszcza w dobie nowoczesnych technologii. Obawa o bezpieczeństwo naszych pociech, które codziennie pokonują drogę do szkoły, na zajęcia pozalekcyjne czy do przyjaciół, jest powszechna. Często chcemy być pewni, że naszemu dziecku nic nie grozi. Co jednak zrobić, gdy dowiadujemy się, że dziecko zboczyło z ustalonej trasy?
Przede wszystkim zachowaj spokój. Dzieci mają tendencję do odkrywania nowych miejsc. Ważne jest, aby skontaktować się z dzieckiem i zapytać o powód zmiany trasy. Może to być przypadek, ciekawość lub zmiana planów. W rozmowie unikaj oskarżającego tonu – kluczowe jest budowanie zaufania. Jeśli jednak nie możesz skontaktować się z dzieckiem, a coś wskazuje, że może mu grozić niebezpieczeństwo, albo nie dotarło tam, gdzie miało, i nikt nie wie, gdzie jest – nie czekaj, dzwoń pod 112. Co robić krok po kroku, opisujemy w planie na pierwsze 60 minut i w tekście dziecko nie odbiera telefonu.
Monitoring GPS jest narzędziem, które może pomóc, ale warto stosować go z umiarem i pamiętać o prawie dziecka do prywatności – Konwencja o prawach dziecka chroni je przed arbitralną ingerencją w życie prywatne (art. 16).
RODO nie stosuje się do przetwarzania danych przez osobę fizyczną w ramach czynności czysto osobistych lub domowych (art. 2 ust. 2 lit. c), ale obowiązuje firmę, która dostarcza aplikację lokalizacyjną – musi ona m.in. jasno informować o przetwarzaniu danych (art. 13). Niezależnie od przepisów ważne jest, aby dziecko było świadome istnienia monitoringu i rozumiało jego cel (zob. jak powiedzieć dziecku, że widzimy jego lokalizację). Dbaj też o to, by dane o lokalizacji dziecka nie trafiały do osób postronnych.
Zrozumienie niebezpieczeństw związanych z nieplanowanym opuszczeniem trasy oraz uczenie dzieci, jak radzić sobie w takich sytuacjach, może pomóc uniknąć niepotrzebnego niepokoju. Jak wspólnie zaplanować trasę i plan B, piszemy w tekście bezpieczna droga do szkoły.
Niezależnie od rozwiązań technologicznych, rozmowa z dzieckiem i budowanie wzajemnego zaufania są najważniejsze. Regularne rozmowy o planie dnia dziecka, swoich obawach i możliwościach komunikacji w nagłych wypadkach mogą znacząco zwiększyć wzajemne zrozumienie i bezpieczeństwo.
Dla rodziców, którzy czują się przytłoczeni obowiązkami związanymi z monitorowaniem dzieci, niezwykle pomocna może być konsultacja z pedagogiem. W trudnych momentach warto skorzystać z bezpłatnego Telefonu dla dorosłych w sprawie bezpieczeństwa dzieci 800 100 100. Dziecko może porozmawiać z kimś spoza rodziny pod numerem 116 111 – to telefon zaufania dla dzieci i młodzieży.
Źródła
- Rozporządzenie (UE) 2016/679 (RODO), Dz.Urz. UE L 119 z 4.5.2016 – art. 2 ust. 2 lit. c (wyłączenie czynności osobistych i domowych), art. 13 (obowiązek informacyjny)
- Konwencja o prawach dziecka (Dz.U. 1991 nr 120 poz. 526) – art. 16
- Pomoc telefoniczna – Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę – 800 100 100 dla dorosłych, 116 111 dla dzieci i młodzieży